Case Cousinsa

 

Case Cousinsa

Słowa uczą, przykłady pociągają.

Seneka 

 

 

 W latach 60 Norman Cousins (amerykański dziennikarz i pisarz) oglądając je nieustannie dokonał przełomowego odkrycia.

Po powrocie z zagranicy, z powodu wysokiej gorączki, silnego bólu oraz nasilającego się niedowładu,  Norman Cousins trafił do szpital. Lekarze orzekli zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Bardzo rzadką i bardzo bolesną autoimmunologiczną chorobę rdzenia kręgowego i stawów, podczas której komórki niszczą się same. Szansa na przeżycie wynosiła zaledwie 1: 500. 

W obliczu takich faktów i prognoz Norman opuścił szpital na własne życzenie. Koledzy,  aby chociaż na chwilę ulżyć Jego cierpieniu, dostarczali Mu komedii. Dzięki temu Cousins dokonał przełomowego odkrycia. Zauważył, że po długich fazach śmiechu ból słabł, a nawet zanikał na parę godzin.  

Już wcześniej z literatury przedmiotu poznał destruktywną siłę negatywnego myślenia na system immunologiczny człowieka. Stwierdził więc, że stałe pozytywne myślenie wpłynie nań korzystnie. Co zastosował, jednocześnie dając sobie szansę na przeżycie wbrew wyrokom lekarzy. 

Systematycznie oddawał się salwom szczerego śmiechu, doprowadzając tym samym do zmniejszenia zapalenia stawów. Po dziesięciu miesiącach dolegliwości prawie znikły. Lekarze potwierdzili uśmierzenie bólu i stopniowy powrót do zdrowia na podstawie badań laboratoryjnych. W ten sposób, Norman połączył leczenie farmakologiczne z terapią śmiechem.

Cousins, dzięki swojemu odkryciu został pierwszym badaczem śmiechu. Zebrał swoje myśli mówiąc: „Najlepsi lekarze to nie tylko nadzwyczajni diagnostycy, ale ludzie rozumiejący fenomenalną energię (a przez to leczniczą tendencję), która wyrasta ze zdolności jednostki do utrzymania postawy optymistycznej w związku ze wszystkimi problemami ludzkimi. Perswazją racjonalizmu jest próba argumentacji, że słowa typu: nadzieja, wiara, miłość, piękno – albo śmiech – nie mają psychologicznego znaczenia. Przynoszące ulgę emocje są nie tylko potrzebne, ponieważ nam się podobają, ale ponieważ noszą w sobie siłę regenerującą[1]. Wbrew prognozom lekarzy Norman Cousins przeżył w zdrowiu jeszcze kilkadziesiąt lat.  Wykorzystał swoją wiedzę i doświadczenie pracując na Uniwersytecie Kalifornia w Los Angeles jako badacz humoru.

Ważne !!! Sam śmiech nie uleczy chorego człowieka. Może być jedynie środkiem zapobiegawczym i wspierającym.

 

Na podstawie:

Charmaine Liebertz, Terapia śmiechem, Całkiem poważna książka o śmiechu, Kielce 2011, Wydawnictwo JEDNOŚĆ.

 

 

[1] Cytując za Ch. Liebertz: Terapia śmiechem, Wyd. JEDNOŚĆ, Kielce 2011.